Lífið á bænum

Nú er vorið komið og allt að vakna til lífsins. Janúar til mars er svona að öllu jafna rólegasti tími ársins hér í sveitinni. Nú er allt að komast á fullt, sauðburðirinn er byrjaður og huga þarf að vorverkunum. Reyndar er nú s.s. alveg sama hvaða tími ársins er fyrir húsmóðurina alltaf nóg að gera. Dagurinn í dag er svo sem ekkert ólíkur öðrum dögum..... bara spurning um hvar og á hverju maður byrjar. Að sumuleyti er þetta ágætt að geta ráðið sér sjálfur en þegar úr mörgum verkefnum er að velja er ekki laust við að valkvíði geri vart við sig eða letin heltaki mann alveg meir en góðu hófi gegnir.
Í dag vildi ég hafa allan heimsins tíma því sennilega verður ekki hjá bæjarferð komist þar sem bergmálið í ísskápnum er... já ekki vel séð. Svo þyrfti ég svo sannarlega að taka hraustlega til hér á bæ og þrífa. (já það er ekki hvítskúrað á bænum, en ekki segja neinum). Mest langar mig til að smúla og þrífa tröppurnar í sólinni og skondra svo í fjárhúsin og marka þau lömb sem komin eru. Nú þarf ég að velja á milli þess sem þarf að gera og verður að gerast í dag eða það sem þarf að gera og mig langar að gera í dag. Þetta væri jú auðvitað mikið þægilegara ef mig langaði til að gera það sem þarf að gera. Eða er þetta bara spurningin um að mig langi að gera það sem þarf að gera?

Amma sagði "sumt þarf að gerast á ákveðnum tíma, svo það er eins gott að reyna hafa bara gaman af því" það skildi þó ekki vera að gamla talaði af reynslu og hefði rétt fyrir sér......

Endurkoma

Jæja.... spurning hvort maður byrjar aftur að blogga. Þó margt hafi gerst síðan síðasta færsla var færð. Síðan litla skvísan kom í heiminn hafa komið tveir strákar. spurning um að láta þetta duga svona til að byrja með og sjá hvað maður verður sprækur í þessu í framhaldinu

Stúlka fædd

Jæja þá kemur nú loksins ný færsla hér inn.  Enda tilefni til þann 8. júlí kl 9:35 kom "lítil" stúlka um 19 merkur  ( 4810 gr)  og 56 cm á lengd.   Stelpan er nú alveg hin rólegasta og braggast bara vel.  Aðeins búin að lettast en var nú fljót að koma sér aftur af stað, áður en við fórum af sjúkrahúsinu náði hún að þyngjast um 250 gr á sólahringnum.  Hér er mynd af litlu telpunni.

Gleðilegt nýtt ár

Þá er komið nýtt ár einu sinni enn.  Sveimer þá ef það er ekki bara satt að árin líði hraðar eftir því sem maður eldist.  Þó hefur nú margt gerst á líðandi ári en samantektin kemur seinna.  Ætlaði bara að setja inn smá færslu hérna með nýjárs kveðjum.

Ekki er nú hægt að segja annað en þetta hafi verið rólegheita jól svo róleg að ég er nú bara rétt að komast í gang aftur.  Fór varla af bæ.  Þó var að sjálfsögðu boðið í afmælispartý hér á nýjársdag þar sem Jóhann Haraldur varð nú fimm ára þann 3. jan sl.  Auðvitað var heilmikið fjör og mikið gaman, drengurinn ánægður og enn ánægulegra hvað margir sáu sér fært að koma svona á fyrsta degi ársins.

Nú er lífið að komast í fyrri horfur, börnin byrjuð í skólanum, drengirnir í leikskólanum og ég í vinnu, bóndinn fékk auðvitað ekki mikið frí yfir hátíðirnar, mjólka skal kýrnar og fóðra ærnar hvort sem Jesúbarnið á afmæli eða ekki.

Ætla nú að láta þetta duga í bili,  þarf aðeins að húsmæðrast svona fyrir helgina.

 Gleðilegt nýtt ár og takk fyrir það gamla.

Já ég er enn á lífi.

Ég sé mér nú ekki annað fært en að smella inn smá færslu hérna.  Ótrúlegar breytingar á lífi okkar Jóhanns hafa nú valdið því að ekki hefur verið skrifað mikið hér inn.  En við vorum nú alveg svakalega ánægð á Steinhólum en erum nú mest lítið þar núna.  Við höfum nú fundið okkur annan svefnstað þar sem eru kýr, kindur, hestar, tveir kettir, hundur, þrjú börn og einn maður.  Þannig að nú er alveg brjálað að gera og mikið gaman.  En auðvitað ætla ég nú að reyna að vera duglegri við að setja eitthvað hérna inn. 

 Bestu kveðjur Nýja Möðruvallafrúin

Erum flutt

Bara að skella inn smá hérna.  Við erum semsagt flutt og fer alveg einstaklega vel um okkur.  Ég er orðin árinu eldri, búin að fara í réttir og snjór kominn í fljöll.  Þetta verður mjög stutt færsla þar sem ég ætla að drífa mig heim, er ekki komin með nettenginguna þarna á nýja staðnum en þetta hlítur að koma allt á endanum.

Sunnudagur til sólar

Setja í kassa, bera kassa, setja í poka, bera poka. tæma skúffur, bera kommóðu, setja skó í poka, bera skóhillu, bera sófa, bera stóla, bera borð.  Svona leit gærdagurinn út hjá mér.  Reyndi setti rigningin smá strik í reikninginn en ótrúlegt nokk þá gat ég bara notað tíma þó það rigndi.  Þetta er svona smá saman að koma.  Ég sit hérna á barnastól við litla borðið sem ég smíðaði í smíðum í barnaskóla, innan um hálf fulla kassa og dót.  Þetta hefur nú samt gengið alveg ótrúlega vel, nú fer að koma að því að verða sér út um aðstoð við að taka þyngra og stærra dótið. Mikið yrði ég hrikalega fegin ef ég næði að losa aðeins meira í dag.  Þá fer nú að sjá fyrir endann á þessu.  Mamma gamla kom nú við í gær með tóma kassa fyrir mig og fór með mér eina ferð.  Það var nú alveg hrikalega gott, takk fyrir það "gamla".  Nú er bara að halda áfram í dag.

Ég get ekki annað en minnst á það hvað var gaman að fá allar þessar athugasemdir í gær.  Þið trúið því ekki hvað ég fór langt á þeim.  Þetta var sko alveg fullur aukatankur af orku.  Takk takk 

Þá er komið að því

Að við Jóhann erum að flytja.  Ekki það að ég nenni því bara ekki og er alveg komin með nóg af þessum fluttningum en vonandi verður þetta bara til batnaðar og í langan tíma.  Við mæðginin erum sem sagt að flytja enn lengra fram í sveit þar sem við fáum einbýlishús og algera sveitasælu.  Ég flyt út hér fyrir mánaðarmótin, eftir 1. viku, og ég er orðin frekar stressuð með þetta allt.  Það er ekki til að bæta ástandið því þegar ég verð svona stressuð þá verð ég svo verklaus,  hef mig ekki í að gera neitt, bara snýst hringinn í kringum sjálfa mig.  En ég er þó byrjuð að flytja og er komin vel á veg með að pakka.  Í gærkvöldi náði ég svo að þrífa alla gluggana í íbúðinni, hurðarnar og bar á þær, einn fataskáp og loftið í öðru herberginu.  Ég veit af fenginni reynslu að þetta hefst alltsaman á endanum.  En alltaf spyr maður sig,  Hvernig stendur á öllu þessu smádóti í kringum mig?

p.s.  öll aðstoð er vel þegin